← Powrót do strony
Przy podwójnej eliminacji każdy gracz dostaje drabinkę przegranych — trzeba przegrać dwa razy, żeby odpaść. Sprawiedliwsze, ale znacznie trudniejsze do zorganizowania.
Wszyscy zaczynają w drabince zwycięzców. Kto przegra raz, spada do drabinki przegranych zamiast odpaść. Kto przegra i tam, odpada. W finale raz pokonany finalista może nawet zmierzyć się z niepokonanym.
Nagradza regularność zamiast jednej słabej partii — ale niemal podwaja liczbę meczów i pracę przy prowadzeniu drabinki. Dokładnie to, co robi się bałaganem na papierowej liście.
Podwójna eliminacja jest szczególnie popularna w e-sporcie i w dużych oficjalnych zawodach w rzutki, gdzie dodatkowe mecze nie stanowią problemu logistycznego. W przypadku wieczoru ze znajomymi lub turnieju w pubie rozgrywanego na jednej lub dwóch tarczach dostępny czas gry jest niemal zawsze czynnikiem ograniczającym.
Ile dodatkowych meczów w porównaniu z pojedynczą eliminacją?
Niemal dwa razy więcej: dla N graczy pojedyncza eliminacja to N−1 meczów, a pełna podwójna eliminacja to zazwyczaj 2N−2 lub 2N−1 meczów, w zależności od tego, czy w finale dojdzie do „resetu drabinki".
Czym jest „reset drabinki"?
Jeśli finalista z drabinki przegranych pokona niepokonanego gracza z drabinki zwycięzców, ten ostatni ponosi swoją pierwszą porażkę — wtedy potrzebny jest drugi, decydujący mecz, ponieważ obaj gracze mieliby dokładnie jedną porażkę.
Czy faza grupowa FreeDarts naprawdę daje taką samą drugą szansę?
W duchu tak: nikt nie odpada po jednym słabym meczu, ponieważ każda grupa rozgrywa kilka rund, zanim zapadnie decyzja o awansie. Mechanika jest inna, ale efekt dla graczy jest podobny.
Zamiast pełnej drabinki podwójnej eliminacji, FreeDarts najpierw rozgrywa fazę grupową — każdy ma kilka gwarantowanych meczów — a potem finał w systemie pojedynczej eliminacji. Ta sama druga szansa, bez złożoności podwójnej drabinki.
Wypróbuj format fazy grupowej — zorganizuj turniej w minutę.
Utwórz mój turniej